O zamanlar dünya bu kadar soğuk değildi.
Herkes yüreğiyle gülerdi birbirine.
İnsan sesinden medet umulurdu.
Eşyalar bir salgın hastalığa dönmemişti.
Pencerelerin önünden başlardı gökyüzü ve toprak..
Paylaşarak yenerlerdi insanlar yalnızlığı.
Kimsenin önemi zenginliğinden gelmezdi.
İnsanın zenginliği güzelliğiydi..