Henem
@Edshenaa
Henüz vakit varken~
Puan vermedi·192 syf.·
2020 21. kitabı
kitabın son cümlesi
Sustu. Konuşmak gereksizdi.
Bundan sonra kimseye ondan bahsetmeyecekti.
Biliyordu; anlamazlardı..
“Hem benim daha umudum var sızlanıp durduğuma bakma”
O zamanlar dünya bu kadar soğuk değildi.
Herkes yüreğiyle gülerdi birbirine.
İnsan sesinden medet umulurdu.
Eşyalar bir salgın hastalığa dönmemişti.
Pencerelerin önünden başlardı gökyüzü ve toprak..
Paylaşarak yenerlerdi insanlar yalnızlığı.
Kimsenin önemi zenginliğinden gelmezdi.
İnsanın zenginliği güzelliğiydi..
