Çocuk ruhundan anlamak, çocukla sağlıklı ve doğru iletişim kurmak bir tercih meselesi değil ebeveyinler için bir mecburiyettir!
Çocuğa "Sen yapamazsın, sen ne anlarsın" dersen elbette hayatı boyunca yapamayacağını anlamadığını sanabilir.
"Baba.. babaa.. babaaaaaaaa" diye seslendiğinde, yine bir şey isteyecek, canımı sıkacak diye düşünürsen çocuk da dinlemeyi öğrenemez, duygularını ifade etmeyi öğrenemez, iletişimi öğrenemez. Ama yine de bağırır sana " sana bir şey diyeceğim beni dinlesene" diye...
Babası kendisine yemek yedirmeye çalışan bir kız bebek mesela.. babasını sinirlendiriyor. Sonra da, "babacığım, sen ben yemek yemediğim için sinirlendin değil mi? Tamam, yiyeceğim söz diyor."
Çocuklar bizden daha güzel, açık, sağlıklı,sevecen ve empati becerisi yüksek iletişimler kuruyor.
Bunu öldürmekle değil yeşertip rehber olmakla sorumluyuz. Mecburuz vesselam...
...
Bulgurlu'dan dünyaya giden bir metrodayım
Makedonya'dan gelen dedemle
Develi'den gelen dedem hiç karşılaşmadı
ve beni hiç görmedi
Bana masallar anlatmadılar kendi çocukluklarından
Bu yüzden yağmurs geç kaldım
Islak kaldırımlardan kupkuru geçtim
Bulutlar geçti üzerimden
Hızla uzaklaşıp beni güneşe terk ettiler
Suavi Kemal Yazgıç