Ebrar
@Eeyore53
2 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
8/10
2025 3. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı kitaplar ruhu besler, bazılarıysa insanın iç dünyasını altüst eder. Otomatik Portakal, ne yazık ki bende ikincisini yaptı. Sayfaları çevirdikçe üzerime çöken karanlık bir ağırlık hissettim; son cümleyi bitirdiğimdeyse yalnızca zihinsel değil, fiziksel olarak da tükenmiş hissettim. Gerçekten hastalandım. Kitapların üzerimde derin etkiler bıraktığını biliyordum, ama bu deneyimle öğrendim ki, kötü ya da bana hitap etmeyen bir kitap sadece ruhu değil, bedeni de yıpratabiliyormuş. Edebî açıdan kendine has bir dili ve alt metni olsa da, benim için oldukça yıpratıcı bir okuma oldu. Lakin görüyorsunuz yine de fotoğrafını çiçekle çektim. 
Otomatik Portakal 
Anthony Burgess
Otomatik Portakal Anthony BurgessMartin'in SonuEdebiyat
(Öncelikle bu yazıyı okuyanlara sevgilerimi iletiyor ve anlayışınızı bekliyorum bu sadece benim düşüncelerim. Kitabı okumayanlar lütfen bu yazıyı *şimdilik* okumasın! İncelemem hem özet hem de eleştiri içermektedir!)
Martin Eden yazarın kalemine hayran olduğum ama hayatımda ilk defa da baş karakterini sevmediğim bir eser olmuştur.
Martin Eden ilk başta denizcilik yapıp hayatını idame ettirirken sonrasında Ruth ile tanışmasıyla burjuva hayatını özenmiş kibar söylemle hayran olmuştur ve o hayatta olmak istemiştir. Onun yaşadığı hayata hayran olarak aslından o hayatı sevmiş Rurth'u sevmemiştir. yazar olmayı kafaya koyan Martin kütüphaneler de kitap okumuş dilini de bu yönde geliştirmiştir. Ruth sayesinde tanıştığı insanlara (profesör, edebiyat okuyan öğrenciler vb...) ki keza Ruth'u da çalıştığı kısacık zamanla onların aldığı eğitimden üstün görüp kibirli söylemlerle onları aşağılamıştır. tabii insanlar bu yazıyı ve Martin'in de bu yaptığını da bir hayli normal ya da tatmin edici bulmuşladır. Çünkü halktan gelmiş biri profesörleri yüksek çalışanları kelimeleriyle yenince ki yazar da bize bunu böyle gösterince baş karakterin tarafını tutmamak imkansız öyle değil mi? benim için öyle olmadı. Kitap boyunca Martin Eden'in ben merkezci yaşamını hiç sevemedim. Yazarın kalemi ne kadar iyi olsa da bana Martin'i sevdiremedi.
Sürekli şiirler hikayeler yazıp yayınevlerine gönderen Martin hiç bir yerden kabul almıyordu. bu süre boyunca da Ruthla epey ters düşmüştüler ve Ruth babasının ona iş ayarlayabileceğini yazarlıkla uğraşmaması gerektiğini söyledi. ama Martin ona iki yıl süre vermesi gerektiğini iki yıl sonra işleri yoluna koyacağını söyledi.
Martin'in hayatına bir anda açken ve ihtiyaç halindeyken karşısına Brissenden çıktı. kitapta en sevdiğim karakterlerden biridir. Brissenden