Efna
@Efnaax
Ne şehit ne gazi... gitti niyazi.
Kitap beni çok gerdi. Eğer kitap okurken yazılan duyguyu yaşayanlardansanız gerim gerim gerilirsiniz. Olay öyküsü çok garip ama çok da gerçekçi. Kaderin ve önyargının işbirliği ile yaşanan bir cinayeti kanal 7 filmi gibi anlatılmış.
Reklam
Hepimizin günübirlik hayatları
Yazarın yaşlanmış olmasıyla beraber ölüm korkusu, hastalıklar,yaşam doyumları gibi konulardan oluşan terapi seanslarını anlatıyor. Çiçeği burnunda bir psikolog olarak bana mesleki anlamsa çok şey katan bir kitap oldu çünkü bir nevi bir meslekte yılların tecrübesi olan birinin terapi seansını inceliyor gibi hissediyordum.
Eğer ileride anne olursam tekrar okumak isteyeceğim bir kitap. Bağlanma stilleri, bebek iletişimi ve ailenin önemini anlatan çoğu bebekle ilgili yazılan anne gelişim kitabından daha faydalı oluğunu düşünüyorum.
Kitapla başlayıp kitap bitse de devam eden hikayeye ithafen.1000k
Kitabın ismi çok ikonik olmuş hep nerede ağladı diye düşünerek okumuştum. Kitabın sonunda anladım. Kitabı biraz süründürerek okudum hayatımın hararetli sürecine denk geldiğinden alıntılarım da bir o kadar hararetli oldu. Kitap bir erkeğin 40'ından sonraki andropozunu anlatıyor gibi olmuş. Buna tabii annemin meşhur bir sözü eşlik ediyor "Kırkından sonra kuduranı teneşir paklar." Josef bu konuda iyi yırttı. Bir yandan Mathilda'nın şefkatli fedakar oluşundan vazgeçemezken bir yandan da Bertha'nın genç ve çekiciliğine kapılıp başka dünyalara açılmaya çalıştı. Sonuç itibariyle ayran çay meselesi gibi her ikisiyle de olmadığını anladı josefciğim.
Ne kadar özgürsün?Hayata Dair
Sınırların kadar özgürsün bu cümle beni çok uzun bir düşünceye sevk etti. Aslında hayatta yaşarken garipsemedigimiz olağan gelen ne varsa bizim kendi sınırlarımızın ihlaliyle benlik saygımızın yitirmemize neden oluyormuş. Gayet etkileyici bir kitapdı.