‘1941’ senesinde ‘Garip’ adlı bir kitap neşretmişim diye döğünür durur, hele onun basılmasına dünyada razı olmazdım.
‘Garip’ yeniden basılırken içimde böylece yiğitlik bende kalsın dermişim gibi bir his var. Şiirdeki garip mefhumu üzerinde bugün bir yazı yazmaya kalksam herhalde aynı şeyler yazmam ama bundan dolayı kimin haksız bulabilir? Onları beş sene önce yazmıştım, beş sene sonra da aynı şeyleri söyleyecek olduktan sonra neden yaşadım? O günden ölseydim olmaz mıydı? 1941 senesinde söylediklerim 1616 senesinde 52 yaşında ölen Shakespeare’ın 377 yaşında söylemesi lazım gelen sözlerdi. Aynı şekilde bundan 100 sene sonra yaşayacak bir şairin sözleri de benim 131 yaşında düşüneceğim şeyleri anlatmalıdır.