Selamün aleyküm sevgili okurlar..
Evet bir Şehnaz Gülşen kitabını daha bitirdim şu an çok karmaşık duygular içerisindeyim, öncelikle kitaptan bahsedeyim sizlere;
"Öksüz ve yetim olan Berçem,
Düğün gününde kocası öldürülen Berçem, kaynı ile evleniyor.
Burada biraz durup empati kurmaya çalışalım...
Düşünün şimdi en mutlu gününüzde eşiniz vefat ediyor ( Allah korusun)
Ve siz de verilen hükümle eşinizin erkek kardeşiyle evleniyorsunuz, sizi sevmeyen bir adamla hatta o adamın bir de evlenme hayalleri kurduğu sevdiği başka bir kadın var... Aklınız almıyor değil mi?
Yakışıklı karakterimiz Barzan bey 'emanet gelin'ini istemiyor ona değer vermiyor, sevmiyor, saygı göstermiyor, sürekli eziyor.. kitabın başı bu tabikide
Berçem in ondan ayrılmasıyla anlıyor onun değerini, ona olan sevgisini ve Berçem'ı babasının evinden kaçırıyor bu süreçte hala evliler ama evli olduğu karısını kaçırıyor. Ona değer veriyor seviyor bir şekilde yuva kuruyorlar.
Bu acılı ve bir o kadar da yürek yakan serüvende benim ders çıkardığım konular çok oldu örnek aldığım verler var, ben o kitabı okumuyorum o kitabı yaşıyorum en derinden yaşıyorum hem de.
En çok da bir evliliğin nasıl gideceğini, eşlerin birbirine olan saygısını bağlılığını ve sorunlarının kendilerinin cozmeleri etkiliyor beni, malum günümüzdeki evlilikler en fazla 1 yıl sürüyor.
Kitabı okurken bana kattığı bilgiler sayesinde olgunluğum artıyor düşünce yapım gelişiyor. Hatta şöyle bir anımı da anlatayım sizlere;
Geçtiğimiz hafta salı günü kurstayım. Kurstaki arkadaşlar da bir arkadaşın evliliği hakkında yorum yapıyorlar, dinliyorum onları hepsi ayrı ayrı konuşuyor.
"Güzel bir kadın aslında, kocası onu neden aldattı ki"
"Kız bir kere aldatmadı onu kaç kadınla aldattı üstelik çocukları yakalamış adamı"
" kız da ne diye katlanıyorsa o adama