Beni içeri, odana, almamıştın.
Varlığımın en sahici, en cesur, en erdemli yanı içeride, seninle kalmıştı, seninle gitmişti öteki hayatlara, başka ruhlara...
Böyle başlamıştı, o büyük dışlanmam.
Ömrüm, odanın kapısında, beni içeri çağırmanı beklemekle geçmişti...
Yaşamadım, diyemem, yaşadım.