"Ansızın gökten düşen bu çocuk , onu yeni bir insan yaptı. Dünyada Sorbonne'un kısır tartışmalarından ve Homeros'un dizelerinden başka şeyler de olduğunu , insanın sevgiye de ihtiyaç duyduğunu , sevgisiz ve şefkatsiz hayatın kupkuru , patırtılı ve acı veren bir çark düzeneğinden başka bir şey olmadığını fark etti ; bunları sadece tasavvur etti, zira hayallerin yerini sadece yine hayallerin aldığı , kan bağı ve aile sevgilerinin gerekli yegane sevgiler olduğu , sevilecek bir küçük kardeşin bütün bir hayatı doldurmaya yettiği yaştaydı."