Tanımadan sevdiğim sizler, hepiniz! Hayatın solduramadığı sizler, imkansız olduğunu bildiğiniz büyük şeyleri düşleyen sizler, sizler ki düşman bir dünyaya karşı boğuşuyorsunuz, hepinizin mutlu olmasını istiyorum, o kadar iyi bir şey mutlu olmak!..Ey, benim dostlarım, şuracıkta olduğunuzu biliyorum ve size kollarımı uzatıyorum. Bir duvar var sizinle aramızda. Taş taş aşındırıyorum o duvarı ama kendim de aşınıyorum. Size ulaşabilecek miyim acaba öteki duvar yükselmeden: Ölüm?.. Ne önemi var! Ömrümce yalnız olayım, umrumda değil, yeter ki sizler için çalışayım, size iyilik edeyim ve siz çok sonraları, ölümümden sonraları beni sevin!..