Toprak dilsiz,
Su yalnız,
Ateş bir gözyaşı külü.
Göklerin ardına çekildi rüzgar. İnsan dersen,
Ha var, ha yok.
Çengeli mezarına asılı.
Bir soruyum dünyanın ortasında:
İnsan neden ölür Hatice,
Ölüm neden vardır?
Herkes boşluğun fotoğrafı,
Bir bilen yok...
İstersen mutlu oluruz seninle.
Birbirimiz için yaratılmışız.
Ruhlarımız düşüncelerimiz bir.
Bizim gibi olur çocuklarımız.
Ben şair, sen baştan ayağa şiir...