İnsanın kendine söylediği yalanların da bir miadı var. Katı olan her şey buharlaşıyor, hayata tutunmak için inanmaya mecbur kaldığımız bütün yalanlar günü gelince açığa çıkıyor. Ve sonra biz ölmüyoruz. Daha kötü bir şey oluyor. Öğrendiklerimizle yaşamaya devam ediyoruz.
Birbirinden farklı sınıf, deneyim, hayat görüşü ve yaşam tarzına sahip çok sayıda insanın bakımını üstlendiği bir çocuksanız, büyüdüğünüzde benimseyebileceğiniz iki temel kimlik var: Ya dâhi olacaksınız ya da delinin önde gideni.
İçimizde hissettiğimiz o tertemiz adamlık öylesine derindedir ki dışa vuran karakterimiz kaybolup gitse bile o sağlam kalır ve cesareti yıkılmış bir adamın çıplak görüntüsü karşısında derin bir elemle kanar.