Freud'un anlayışına göre bazı duygular, insanların katlanamayacağı kadar derin acı verebiliyordu. Bu yüzden de bu hisleri zihinlerinden siliyorlardı. Anılar silinmiyor ama bastırılıyor -diğer bir deyişle "suyun altına" gidiyor- ve bilinçaltında saklanıyordu. Acı verici hatıralar histerinin işareti olan felç, uyuşma, konuşamama gibi hastalık belirtileri olarak ortaya çıkıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Konuşmak, histerik davranışların kökeninde bulunan hapsedilmiş duyguların üstündeki baskıyı hafifletiyor gibiydi. Acı verici anılar bir kez hatırlanıp anlaşıldı mı, semptomlar ortadan kayboluyor, yitip gidiyordu.