Sağlıklı bebekler, davranışlar, duygular ve algılardan meydana gelen karmaşık bir yelpazeyle doğarlar. Bu özellikler keşfetmemizi, bağlanmamızı ve en nihayet sağlıklı sosyal davranışlar geliştirmemizi kolaylaştırmak için tasarlanmışlardır. Stres ve travma içeren bir hayata doğan bebeklerde hayatı teşvik eden bu davranışlar engel teşkil ederler. Bu bebekler keşfetmek ya da bağlanmak yerine utangaç ve korku dolu davranışlar sergileyerek içlerine kapanırlar. İleride genç ya da yetişkin olduklarında daha az sosyal olur ve şiddete eğilim gösterirler. Görünüşe göre sağlıklı keşif ve bağlanma şiddeti ve hastalığı azaltan birer panzehir görevi yapmakta.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu iyileşme girdabının oluşturulmasıyla, seçimlerimiz travmayı yaşamak ya da travmadan kaçınmak arasında sınırlı kalmaktan kurtulur. Artık bir üçüncü seçenek de vardır; bu benim 'yeniden yapılandırma' dediğim şeydir. Travmayı yeniden yapılandırırken, bozulan sınırları iyileştirmeye ve travma girdaplarının dış yüzeyleri arasında daireler çizip sonra yavaş yavaş merkezlerine doğru ilerleyerek onarmaya başlarız. Bu iki zıt kuvvet tarafından yaratılan tümseği (titrek salınımı) idare etmeye başlar, aralarındaki türbülansı deneyimleriz. Sonra öne ve arkaya doğru yavaş ve ritmik hareket eder, birinden diğerine doğru sekiz çizerek ilerleriz. İyileşme girdabı ile başlayarak, travma girdabını başarılı bir şekilde sonuçlandırmak için ihtiyacımız olan destek ve kaynakları elde etmiş oluruz. Bu iki girdap arasında hareket ederek - sanki çözülmemişler gibi - merkezlerinde sıkışıp kalmış enerjileri serbest bırakırız. Merkezlerine doğru ilerleriz ve enerjileri boşalır, girdaplar bozulur, erir ve yeniden ana akımla bütünleşirler. İşte bu yeniden yapılandırmadır.
Travma girdabı tarafından emildiğimizde, travmalarımızı yeniden sahneler ve yeniden yaşarız; böylece de duygusal sel baskınlarına ve tekrar travmatize olma olasılıklarına açık hale geliriz. Travma girdabından kaçınmak için ise, kasılır ve fobik oluruz. Kendimize, içimizde ya da dışarıda olanları dolu dolu yaşama izni vermeyiz. Bu parçalanma girdabı yaşam enerjimizin çoğunu emerek ana akımın gücünü azaltır.
Yavaş hareket etmek ve deneyimin adım adım, her adımda biraz daha çözülmesine izin vermek travmatik deneyimin hazmedemediğimiz kısımlarını, kaldırabileceğimiz oranda sindirmemizi sağlar.