Travma girdabı tarafından emildiğimizde, travmalarımızı yeniden sahneler ve yeniden yaşarız; böylece de duygusal sel baskınlarına ve tekrar travmatize olma olasılıklarına açık hale geliriz. Travma girdabından kaçınmak için ise, kasılır ve fobik oluruz. Kendimize, içimizde ya da dışarıda olanları dolu dolu yaşama izni vermeyiz. Bu parçalanma girdabı yaşam enerjimizin çoğunu emerek ana akımın gücünü azaltır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yavaş hareket etmek ve deneyimin adım adım, her adımda biraz daha çözülmesine izin vermek travmatik deneyimin hazmedemediğimiz kısımlarını, kaldırabileceğimiz oranda sindirmemizi sağlar.
....sürüngen beyni onu eyleme geçmeye zorlarken, neo korteksi boş yere açıklamaya çalışıyordu. Dehşetinin kıskaçlarıyla kendi kendini yenilgiye uğratmanın şaşkınlığı içinde en nihayet başka her şeyi dışlayarak çılgınca solumakta olduğu nefesine yoğunlaştı. Anlama ihtiyacını askıya aldığında, sürüngen beyninin eylemini tamamlamasına izin vermiş oldu - bu ise onun içinde oluşan olağanüstü enerji düzeyinin boşalmasını sağlayan şeydir.
Ne yazık ki travmanın yan etkileri ile birlikte yaşarken, stresli ortamlardan kaçınmak savunma sisteminin çökmesini engellemeye yetmez. Uyarılma konusunda parmak ucuna basarak sessizce dolaşırsak sinir sistemimiz bu kez de bununla ilgili uyarılır. Bu olduğunda günlük hayal kırıklıklarının etkilerinden kurtularak kendimizi toparlamamız o kadar kolay olmaz, oysa sinir sistemimiz normal
ve tüm işlevselliği ile özgürce çalışabildiğinde bu toparlanma çok daha kolay olur.