‘’dorian cevap vermedi, isteksizce yürüyüp portresine doğru döndü. Tabloyu görünce geri çekildi, yanakları al al olmuştu. Gözleri, kendisini ilk kez görüyormuşçasına mutlulukla parlıyordu. Orada öylece hareketsiz ve şaşkın kalakaldı; Halward’ın kendisine bir şeyler söylediğinin hayal meyal farkındaydı, fakat kelimelerin anlamlarını kavrayamıyordu. Bir vahiy inmişçesine kendi güzelliğinin farkına varmıştı.’’
‘’Ah sevgili dostum,çok özür dilerim. Kendimi resme kaptırdığımda başka bir şey düşünemiyorum.Bana hiç bu kadar güzel poz verdiğini hatırlamıyorum.Hiç kımıldamadan durdun. Tam istediğim ifadeyi yakaladım; aralanmış dudaklar ve pırıl pırıl parlayan gözler. Harry sana ne anlatıyordu bilmiyorum ama yüzüne muhteşem bir ifade kondurduğu kesin. Sana iltifat ediyordu zannederim. Sen sen ol, söylediklerinin tek kelimesine bile inanma.’’
Uyanmak çiçek gibi dayanılmaz güzel kızlar
Ad Marginem'den asma köprüler kurmuşlar İstanbul'a
Nehirler, aylar çevirmişler o Ayla'lar, Münibe'ler
Tümü bir uzak denizde A'lar, V'ler, U'larla
Gece sarı bir evde bir iki yaprak evlerinin önünde
Açtı açacaklar dünyamızı açtı açacaklar
Bu denizi Ayla ayaklarını soksun diye getirdim
Bu dünyaları onun için açtım bu balıkları tuttum
Bir sabah çıkmak güneşler, aylar bir sabah çıkmak
Bir ağacı bu evleri sarı ters bir kuşu düzeltmek
Edibe bu sokağı al götür görmek istemiyorum
Edibe bu evleri Edibe bu göğü bu güneşleri Edibe
A'lar V'ler U'larla olmak Paul Klee'de uyanmak
Galile Denizi
İlhan Berk