hayat ki; suya yazılmış şiir..
yürek, yatağını bulamamış bir nehir gibi
coşkun ve acemi akmaktadır
ama, ergeç denize varır bütün sular.
dönüşler aslında başadır.
Hayat dediğin uzun bir yol. Ve bu yolda seninle beraber yürüyen insanlar var, yolda kaldığın zaman sana yardım edebilmek için. Yolda rastladıkların var, yanındakilerin kıymetini daha iyi anlayabilmen için. Yoluna taş koyanlar var, yürüdüğün yolu zehir etmek için. Bir de seni yarı yolda bırakanlar var, kendi başının çaresine bakabilmeyi öğrenebilmen için. Herkesin kendi doğrusu var ve herkes kendine göre haklı bu hayatta.
Hep senin etrafındaydım,hep gergin ve hareketliydim; ama sen beni ancak cebinde taşıdığın ve karanlıkta sabırla senin saatlerini sayıp ölçen, yollarında sana duyulmayan nabız atışlarıyla eşlik eden ve senin acele bakışlarının saniyelerin tik taklarının ancak milyonda birinde yöneldiği saatin yayının gerginliğini hissettiğin kadar hissedebiliyordun.
"Aşk, tarih boyunca düşünce imbiklerinden geçe geçe, söz sarraflarının elinde işlene işlene mukadder kemâline erdi sanılsa da aşkın sadece kıyılarında dolaşır zavallı insanoğlu"