Elif simru üzen
@Elif_simru
Hayat boyu öğrenci
6 Eylül 2004
65 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendi başıma okuduğum ilk kitaplardan biridir. Şimdi yirmi bir yaşında ingilizce kitap okuma alışkanlığım olsun diye ingilizce çevirisini okuyayım dedim. Her ne kadar çocuk kitabı gibi gözükse de arka planda verdiği mesajlardan dolayı çocuklara uygun mu pek emin olamadığım kısımlar oldu. Özellikle pelikanla ve son kısımda olan kaçış planıyla alakalı. Yalan ve şiddet içeriyor. Ancak onun haricinde meraklılar ve hayattayken yaşayanlar için bu kitap. Aynı zamanda çevirisini okurken şunu fark ettim bizim küçük balığımız meğer kızmış. Biraz daha yakınlaşmamı sağladı bu cesur balığa
Reklam
Puan vermedi
Daha kötüsü olamazdı. Asla üslubunu beğenmedim. İçinde zaten orijinal ne bir fikir ne de bir hikaye var. Oradan buradan toplamış. sosyal medyada vakit geçirmekten farkı yok bu kitabı okumanın.
Bu kitap ruhuma işledi... Kalbimi kırdı... Annem yan odadayken onu özlememe neden oldu.
Okurken anne sonuçta dayanamaz diyorsunuz. Umut ediyorsunuz. Aralarında en azından bir beş dakika olsa bile şu yüzleşme olsun istiyorsunuz. Yok sayılıyor, sonuna kadar yok saylıyor. Ancak evlat için öyle mi? Bazı ailelerin koşullu sevdiği su götürmez doğru ama hiçbir çocuk için bunu duymadım. Son sayfaya kadar anne ile olan bağ kendi kafasının içindeki anılarla bile olsa kopmuyor. Evini terk ediyor, çok uzaklara gidip kendisine yeni bir aile bir düzen kuruyor yine de annesinin onu anlamasını diliyor. Kapısında bekliyor günlerce. Yaşı olmuş altmış. Demiyor ki iş işten geçti bu saatten sonra. Yine de merak ediyor annesini, annesinin yaralarını...
Her yerde fotoğrafını görünce okumayı düşünmediğim bir kitap olmuştu en başta. Bir şekilde elime geçince de okumaya başladım. Dil olarak çok basit ve edebi bir yanı olduğunu düşünmüyorum. Yine de elimden bırakamadım. Çok hızlı ilerlese de ritmini hiç düşürmüyor. Yer yer çok şaşırdığım, acaba şimdi ne olacak, diye düşündüğüm bir yapısı oldu.
Aynı zamanda ana karakterin yazmaya olan tutkusu ve bu tutku için ne kadar ileri gidebileceğini en son sayfaya kadar göstermesi birçok insan tarafından deli olduğunu düşünülmesine neden oluyor. Yer yer karakterde kendimi gördüm. Çünkü her ne kadar yaptığı çoğu şey etik olmasa da kendisini kandırmıyor en azından. En başından beri ne yaptığını biliyordu, nasıl biri olduğunu da. Sadece hayatta kalmaya çalışan işini çok seven bir yazar. Kitapta kimsenin favori karakteri olduğunu sanmıyorum hepsi birbirinden beter ama en azından empati yapabildiğim tek karakter ana karakter oldu. İç çatışmaları güzel işlenmiş.
Çoğu okur tafaından hoş karşılanmayacak bir diğer yorumum ise filmi çıksa da izlesek oldu. Kitabı okumaktan çok seyrediyordum çünkü. Bir ara acaba bu hikaye gerçek olabilir mi diye şüpheye düşüp internette yazara dair bilgiler okurken buldum kendimi.
Başlangıcı takip açısından ağır gelmiş olsada ön yargısız bir şekilde ilerlerseniz aslında ne kadar akıcı ve sürükleyici olduğunu fark edebilirsiniz. Kitabı okurken sürekli "kesin bunun filmi yapılmıştır." şeklinde düşündüm. Çünkü bir süre sonra kitabı okumuyor sanki seyrediyordum. İçine çeken ve kendisini okutan bir kitaptı
Reklam