Elif Aydemir

Elif Aydemir
@Elifaydemir
Istanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı
Istanbul
Istanbul
6 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Ne çok sevdik seni. Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüydü. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde. Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Reklam
Ve bütün bu bayağılıkların etkisi çocukları karşı konulmaz bir biçimde ezer, onlardaki Tanrısal kıvılcımı söndürür ve onlar da tıpkı anaları babaları gibi, birbirinin benzeri, aynı zavallı cesetler olup çıkarlar.
Zaten zengin insanlar yoksulların kötü kaderlerinden seslice yakınmasını sevmez -yani, birileri rahatsız olur birileri de sızlanır! Yoksullar hep sızlanır- uyumaya kalkarsın, onların aç iniltileri uykuna engel olur!
Eğer başkasının olan her şeyi insanın kalbine alması ve aynı güçte hissetmesi mümkün olsaydı, doğrusu, insan bundan en mutsuz insan olurdu.
Yeryüzünde canlı kalmanın birbakıma suç işlemeden olamayacağını bilmeyen, kendilerini suçsuz sanan insanlardan çekiniyor, utanıyordu.
Reklam