Erkan
@Elipsoidd
Dikkat! et-ten, hisler göçüyor,
Öbek öbek yüreğimden
Et-ten kemik- ten, ruhiyet-ten
Uzak, bir yalnız ben doğuyor,
Yeryüzünün derinliklerinden.
1869 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiçbir şey düşünmeye cesaretim yoktu. Böyle zamanlarda en komik düşünceler bile insanı ağlatabilir: yalnızlığa dayanmak, acıya dayanmaktan zordur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İleriye umutla bakamadığım için eski tatlı ve güzel şeyleri hatırlamaktan başka çarem yoktu, hayat bir şekilde, birçok açıdan kendini rahatlatma bahaneleri sunar insana.
Dürüst ve açık olmak kendime kurduğum bir tuzakmış aslında, en azından kendi aydınlığımda ölmeliydim!
Etrafımdaki her şeye karşı bir “kayıtsızlık” içindeydim ki bu tanımın bir anlamı var mı bilmiyorum. Yağmur altında kalmış küçük bir ağaç gibiydim. Yağmur damlaları üzerime düşüyordu. Bir damla düşüyor ve bir yaprak kımıldıyordu.
Dilsiz, her akşamı saatlerce tek başına dolaşıyordu sokaklarda. Bazen keskin ve nemli mart rüzgârlarıyla soğuk olurdu geceler, bir yağmur boşanırdı bazen de. Ama onun için önemi yoktu bunun. Yürüyüşünü hızlandırırdı, ellerini pantolonunun ceplerine ta dibe kadar sokmuş olurdu. Sonra haftalar geçti, günler daha sıcak ve daha yumuşak olmaya başladı. Sinirliliği yavaş yavaş bitkinliğe dönüştü, üzerine çok sakin bir görünüş geldi. Yüzüne çok üzgün ya da çok zeki insanlarda görülen düşünceli bir rahatlık geldi. Ama hâlâ başıboş dolaşıp duruyordu kasabanın sokaklarında, hep sessiz ve tek başına.
