Benzerlerimiz yoktu. Ya da çok uzaklardaydılar. Onlara ulaşamadık. Onlara dokunamadık. Onlarla sevişemedik. Onlarla sabahlayamadık. Bu yüzden eksik kaldık. Bu yüzden yarım kaldık. Bu yüzden bazı şeylere gülemedik...
"Biz neden her kişiler denli olamadık? Bak insanlara, biraz daha ölmede bak şu insanlara; bıkmadan usanmadan, birbirlerine gidip geliyorlar, eski konuştuklarını
yeniden konuşuyorlar, yeniden çaya şeker konup içilir, eller sıkılır, “Allahaısmarladık, biz de bekleriz, güle güle,” “Çocukların gözlerinden…” Ehh! Elinin körü ömür boyu, ama yaşamak budur işte, Türkân."
Leyla Leyla Erbil
Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak.
Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman
Yorgunum oysa
Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.