Səfərova Gövhər

Səfərova Gövhər
@Elsa1430
Hər insan öz ürəyinin çörəyin yeyir....
Təsəvvür edə bilməzsiniz, heç kimlə danışmamaq, tamamilə görünməz olmaq və kiminsə həyatında artıq mövcud olmamaq nə deməkdir. Bunun səbəbini bilmirəm... ancaq heç bitməməyini diləyirəm, sizinlə saatlarla danışa bilərəm. Danışmağa o qədər ehtiyacım var ki. Daha ehtiyatda yüzlərlə sözüm var.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Əzab çəkmək qorxusu əzabın özündən də pisdir. Öz arzularının axtarışına çıxan heç bir ürək əzab çəkmir.
Ancaq sonradan mühazirələrə getmədik. Mənası yoxdu. Elə adamlar mühazirə oxuyurdular ki, onları kürsüyə buraxmaq doğru deyildi. Bəziləri, qaxaclaşmış qoca alimlər olurdu, dişsiz ağızlarında hansısa elmi zir-zibilləri gəvələyirdilər. Başqaları, özünə vurğun savadsız fırıldaqçılar çıxırdılar. Ağıllı düşüncələr yerinə çiy xəmir yedirmək istəyirdilər. Üçüncülər, maarif nazirliyindən gəlmiş məmurlar idi. Yalnız siyahıda qeyd olunmaq və pul almaq üçün formal sözlərdən ibarət cəfəngiyat oxuyurdular.
Heykəllər həmişə məni kədərləndirirdi:tunc heykəl olsa yenə dərd yarıdır,amma mərmər büstlər mütləq mənə qəbristanlığı xatırladır.
-Dənizə etibar yoxdur. O, uşaq,böyük bilməz.
Sayfa 253·Kitabı okudu