M. Emin
@Eminguner
x.com/Maveran_Yolcusu?t=7AQPgbL1CIjWLEjDtkUxeA&s=09
Öğretmen
Konya
44 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Kaldırımlar
Gök kararmış bulutlar üstüme abanmıştı. İçimdeki kasvet, ruhumu yavaşça yutuyordu. Kaldırımlar mı bana doğru akıyordu, yoksa ben mi onların üzerinde eriyordum, ayırt edemiyordum. Zaten ne fark ederdi ki…Adımlarım yere değmiyordu. Yer mi beni emiyordu, yoksa ben mi toprağın içine sızıyordum? Bulutlar konuşuyordu. Fısıltıları beynimin kıvrımlarında yankılanıyordu. “Gel,” diyorlardı, “daha derinlere.” Kasvet damlaları zihnimde birikiyordu. Her damla bir anıyı eritiyordu. Hatırladığım her şey şimdi yabancı bir dilde yazılıyordu. Ruhum ise hâlâ oradaydı… ama başka birinin gözleriyle bana bakıyordu. Kaldırımlar kıvrılıp bükülüyordu. Onların damarlarında yürüdüğümü hissediyordum. Gök aşağı kaymıştı, başımın üstünde değil, içimdeydi artık. Karanlık, sanki gözlerimden dışarıya akan bir şeydi. Ne yöne gittiğimi bilmiyordum. Çünkü yönler birbirine karışmıştı. Gerçi ne fark ederdi ki… Her sokak aynı anda hem çıkış hem tuzaktı. Bulutlar gülüyordu. Gülüşleri yağmur olup yağıyordu üstüme. Ruhum hafifçe titredi. “Buradan çık,” diye fısıldadı. Ama sesi benim sesim değildi. Başka birine aitti. Belki de hiç kimseye. Gök hâlâ karanlıktı. Ve karanlık, beni tanıyordu. Tıpkı karşımda sürekli bana bakan gölgeler gibi…
Reklam
"Günahın zevkine kapılıp pişmanlığı unutanlar bir daha geri dönemez... "
Geride Kalan Kim: Giden mi, Kalan mı?
Düşünceleri kovamadığı, uykunun uğramadığı bir gece yarısıydı. Adam masasının başına oturdu. Kalemi elinde titriyordu. Uzun zamandır ilk defa bu kadar içten bir şey yazacaktı.
Bir zamanlar…
O, yani o
M. Emin
, bir kitap okuduPuan vermedi·584 syf.·
109 günde okudu
·Okunma: 19 Nisan 2026 02:04
·2026 12. kitabı
Reklam