"Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret.”
Bir defasında çarkın dişlisinin durduğunu, bu karşı konulmaz gidişte bir kez, yalnızca bir kez, rastlantının, şansın bir şeyler değiştirmiş olduğunu öğrenebilirdim .