Musa'nın Tanrısı muzaffer olmak isteyen bir tarı iken lşaya' nınTanrısı hüzünle doluydu. Bizlere ulaştıgı kadarıyla, tebliğ, Yahova'yla anlaşma yapan bu halka oldukça acı veren kederli bir fer yatla başlamaktadır: Boğa ve katır kendi sahibini bilir, ama "İsrail halkı hiç bir şey bilmiyor, benim halkım hiç bir şey anlamıyor."12
Tapınakta kurban edilen buzağıların yağı, boga ve keçilerin kanı ile yaşanan felaketlerde dökülen kanın ağır kokusu karşısında Yahova isyan etmişti. Artık onların festivallerine, Yeni Yıl şenliklerine ve ziyaretlerine dayanamıyordu.
Bu, lşaya'nın hitap ettiği halk için tam bir şok olabilirdi: Ortadogu'da bu kültlere dayalı kutlamalar di-nin temelini oluşturmaktaydı. Pagan tanrılar, azalan enerjilerini yenilemek için bu törenlere muhtaçtılar; prestijleri de, bir bakıma, kendileri için yapılan tapınakların haşmetiyle ölçülmekteydi. Yahova, şimdi bütün bunların anlamsız olduğunu söylüyordu. Uygar dünyanın diger bilge ve filozofları gibi, lşaya biçimsel dindarlığın yetersiz olduğunu düşünmekteydi. İsrailliler kendi dinlerinin batıni anlamını keşfetmek zorundaydılar. Yahova kurban degil merhamet istemekteydi:
Dualarınızı arttırsanız da, dinlemeyeceğim.
Elleriniz kan içinde,yıkanın, temizlenin. Kötülüklerinizi gözüm görmesin.
Kötülük etmekten vazgeçin.
iyilik etmeyi öğrenin, adaleti arayın,
ezilene yardım edin,
öksüzün hakkını koruyun,
dul kadınla ilgilenin