Odanda yatağında yatarken sessizliği bulabileceğin yegâne yerin ölüm olabileceğine inandırmıştın ya kendini, şimdi herkesin ve her şeyin yok olduğu dünyada yaşama tutunma çabası neden?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nesnenin büyüsüne inanıyorum derken boşa konuşmuyordum herhalde, birini anlamak elin kuvvetine muhtaç, o katı, durağan nesnelerle mümkün oluyor. O yüzden saklayıp duruyoruz ya arda kalanları. En azından bir yere kadar. Bazen oluyor ki o nesne ne yaparsan yap kendini sana açmıyor, aradığın anlamı çıkarmıyor öyle kolay kolay. Hatıra hafızanın gediğini doldurmuyor.
Mutfağa dair söyleyebileceğim başka bir şey yok aslında. Burada yemek pişirmiyoruz ya da ellerimiz parçalanana kadar bulaşık yıkayıp, çeyizlerimize analarımızın işleyip koyduğu örtüleri sermiyoruz. Bütün çeyizi, o çatal bıçak takımı zıkkımını da ta en yukarıdan bırakmak suretiyle toprağın dibine, yani bizim girmemiz gereken yere yolladık. Merak etmeyin kimse açlıktan gebermez ama zulümden, acıdan geberir. Bu yüzden yemekten de çok çiçek lazım bize.
Buradayız! Size çiçek isimleri sayıp, romantizmi, oradan aşkı, oradan bağrı yanık yanık sızlatan sevdayı, hadi hiç olmadı belki sevgiyi anlatmak için değil! Hayır!
Size burada çiçekleri de hayvanları da anlatmayacağız. Görülmemiş bir çiçek açmadan bahsedeceğiz. Güzel bir ad seçtik bizce. "Görülmemiş bir çiçek açma."