Yakında öleceğimi hissediyorum. Beni kim gömecek? Kim tabutumun peşinden gelecek? Kim benim için üzülecek?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oturuyorum, düşünüyorum, düşünüyorum eskiden olan her şeyi, mutlu olanları, kederli olanları hepsi geçiyor gözlerimin önünden, hepsi sislerin arasındaymış gibi yanıp sönüyor
Mutluluk kolay değil. İçimizde bulmak zor, başka yerde bulmaksa imkansız.
Tamamlanmamış bir şeydir insan benim gözümde. İnsanları sevmek mahveder beni.
Şu kavanoz dipli dünyada beni kucaklayacak bir Koca Tanrı’nın kulu yoktu…
