Engin Mavi
@EnginMavi
Şu anda okuduğu kitap
[17.BÖLÜM]:
Son Söz
Kitabın ilk göze çarpan özelliği atmosferinin şaşırtıcı derecede samimi ve canlı oluşu. Okumaya başladığınız anda romanın çekim gücü sizi yavaş yavaş içine alıyor ve bir süre sonra kendinizi bu dünyanın doğal bir parçası gibi hissetmeye başlıyorsunuz. Olağanüstü olaylar, birbirine benzeyen her biri ayrı kaderler, yaşayan karakterler, çarpık ilişkiler, bilimsel icatlar, çingeneler, falcılar, büyücüler, kehanetler… Tüm bunlar öylesine doğal bir akış içinde anlatılıyor ki, bir noktadan sonra gerçek ile düş arasındaki o sınır silikleşiyor ve okur olarak kendinizi yalnızca izleyen biri değil, sanki o dünyanın içinde yaşayan biriymiş gibi hissediyorsunuz. Ben de bir noktadan sonra kendimi bu ailenin bir parçasıymışım gibi düşünmeye başladım. Roman karakterlerini kendinizle öylesine içselleştiriyorsunuz ki, Buendía ailesiyle herhangi bir kan bağım olmamasına rağmen bir an için kendimi Enginadio Maviliano Buendia olarak hayal ederken buldum. Bir albaylığa yükselemeyecek olsam bile bir onbaşılığa da razıydım doğrusu; yeter ki bu büyülü kurgunun bir yerinde ben de bulunayım. Belki de romanın en güçlü yanı tam da burada yatıyor: Okuru yalnızca bir tanık olarak bırakmıyor, okuru roman dünyasıyla içselleştirerek hikâyenin görünmez sakinlerinden biri hâline getiriyor.
Kitabın dili hiç mi hiç ağır değil. Her nesil çocuklarına önceki nesillerin isimlerinin verildiği bu romanda zaman zaman kimin kim olduğunu ve hangi kuşağın zamanında bulunduğumuzu takip etmek zorlaşabiliyor soykütüğüne hakim oldukça ona da bir süre sonra alışıyorsunuz zaten. İsimlere aklınız takıldıkça kitabın başındaki soyağacına göz atabilir veya not tutarak ilerleyebilirsiniz. Daha da ötesi ben bu konuda Netflix’ten de destek aldım. Bu yüzden bu romanı okumadan önce romanın çok
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
6 günde okudu
·Okunma: 26 Mart 2026 12:16
·2026 11. kitabı
