Hasta ateşler içinde kendinden geçtiği sırada hayat ona seslenir. Canlı ve neşeli sesiyle. Yabancı ve ateş gibi yollarda ilerleyen ruha ulaşan bu canlı ve neşeli ses, onu gölgelik ve serin bir köşeye yöneltir. İnsanoğlu, çok gerilerde bıraktığı ve unuttuğu yerlerden ona kadar ulaşan ve dön diye uyaran bu aydınlık, neşeli ve biraz da alaylı sesi duyar. Arkada bıraktığı o acımasız ve zorlu çarka karşı içinde bir sevgi, bağlılık ve sevinç yükselirse, yabancı ve yakıcı patikalarda ne denli uzaklara düşmüş olursa olsun, geriye döner ve hayatta kalır. Fakat hayatın sesini duyunca korkudan büzülüverirse, bu hatırlayışın ve neşeli seslenişin etkisiyle başını iki yana sallar, korunmak için ellerini geriye uzatır ve kaçıp kurtulsun diye ona geçit veren yollarda yine ilerlerse… Hayır, bunun anlamı, apaçıktır: Ölecektir!