Ö
@Eo21
ars longa, vita brevis.
ve melekler
167 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı yarım bıraktım. Kurgu beni içine çekmedi, yazarın diline alışamadım, sıkıldım. Genelde çok beğenilen bir kitap ama bende aynı etkiyi uyandırmadı. Belki de uygun bir dönemde okumadım. İleride belki tekrar okuyup, bu sefer tamamlarım ve farklı şeyler hissederim.
Kuşlar Yasına Gider EleştriEdebiyat
Dışarıda ayaz var. Nefes versen, nefesini buza çevirecek cinsten hava. İşe, okula gidiyorsun, eve geliyorsun, hayatın bir şekilde akıp gidiyor işte. Eve geliyorsun bir gün yorgun argın. Sobanın yanına kıvrılırken gözün ona takılıyor. İncecik bedeni, nasıl da sarılmış çarşafa. Bilinçsizce yatıyor olduğu yerde. Sonra gözün yavaşça odadakilere kayıyor. Herkes normal davranmaya, sohbet etmeye çalışıyor ama herkesi o boğucu havanının kuşattığını da hemencecik fark ediyorsun. Ne olursa olsun, odada kullanılmayan tek sözcük "ölüm". Nefesi, mekanik bir saatin içine sıkıştırılmış birisinin yanındaki insanların davranışlarında hep eğreti bir doğallık vardır.
Ertesi gün, gidiyorsun, zihnen onu düşünmeyi kesmiş olsan, günlük hayatın rutin işlerinin, kurtarıcılığına sığınsan da, hep orada kalıyor o huzursuzluk. Her şey tüketildikten sonra ortada kalan bir tortu gibi. Bazen seni gece yarısı takip eden bir atın ölüm habercisi olma düşüncesiyle, bazen geceleri rüyana ilişen tabutlarla, ölülerle. Bilincin batıl inançlara inanmamanı söyleyip, iş yükleyip bedenini ve zihnini yormaya çalışırken, içinde bir yerde hep kalıyor o huzursuzluk. Evde bıraktığın kişi ölene dek, içine yerleşen mantıksız vesveseler, çürütüyor seni.
Kitabı okurken işte tam olarak böyle hissettim. Sizin de böyle hissedeceğinizden eminim. Öte yandan kitabın verdiği huzursuzluk ve yolculuklar bana "Bir Zamanlar Anadolu'da" filmindeymiş gibi hissettirdi.
Gör Beni Kitap YorumuEdebiyat
Osmanlı'nın yıkılıp, ardından Cumhuriyet'in kurulmasını, değişime ayak uyduramayan kesimle, devrimi kurtuluş olarak gören bir kesimin psikolojik, maddi, manevi çekişmesini anlatan bir kitap.
Amok Koşucusu'nun İncelemesi
Anlatıcının kahraman kişi konumda olmadığı bu kitap, anlatının gemide tuhaf bir adamı fark etmesi ve onun yaşam öyküsünü dinlemesiyle başlıyor. Stefan Zweig, psikolojik öykülerin, karakterlerin ve tahlillerin büyük ustası. Bu kitapta da bir erkeğin, kendinden çok güçlü duran, gururlu, kibirli bir kadını alt etme arzusunun nasıl başka yönlere evrildiğini çok iyi anlatıyor. Güçlüyü itaat ettirme arzusu, sonucundaysa güçlüye itaat etme arzusu... Tamamen kendi egolarımızla alâkalı.
Anlatının ustası, bu kitapta da ustalığını sürdürmüş. Olay örgüsü çok sağlam, anlatan kişiyle sohbet ediyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Sonu muhteşem. Olayların aynı şekilde başlayıp, aynı şekilde bitmesi, geriye dönük anlatım çok hoştu. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Dorian Gray'in Portresi İnceleme
İnsan kendi ruhunu somut bir şekilde görse, şu anki insan olur muydu? Kibrini, nefretini, öfkesini, zalimliğini kendi kusursuz suratının çok daha ötesinde bir yerde, ama sürekli görse.
Kitap, kusursuz bir yakışıklı olan genç ve masum Dorian'ın ruhunun nasıl evrildiğini, değiştiğini anlatıyor. Bir bakıma hepimizi anlatıyor. Nasıl müthiş bir saflıkla doğup, şu anki hâlimize nasıl aşama aşama yürüdüğümüzü anlatıyor.
Kitap kurgu açısından çok sağlam. Olay akışı akıcı. Özellikle son paragrafta yazar, anlatıcılığın zirvesini yazmış, diyebilirim. Ancak bu akıcılığı baltalayan çok fazla örneklemeler var. Bir olayın üzerine, sayfalarca, tarihten kişiler örneklendirilmiş. Özellikle daha akıcı kitaplar okumak istediğiniz dönemlerde okumamanızı tavsiye ederim. Bu uzun betimlemeler, örneklemeler, diyalog ve düşünce anlatıları (dönemin akımının bir getirisi olduğunu farz ediyorum) okuyucuyu bazen çok fazla boğuyor. Oraları hızlıca es geçip ana olaya dönmek istiyorsunuz, çünkü yazar olayları çok merak edeceğiniz bir aralıkla anlatıyor.