"Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu, amacının da mutlu olmak olduğunu bilir. Ama sonra yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?”
İnsanların genelde yanlış kıstaslar kullandıkları;iktidar başarı ve zenginlik için çabalayıp bunlara sahip olanlara hayranlık duyarken yaşamın gerçek değerlerini küçük gördükleri izlemine kapılmaktan kendimizi alamayız.Ama böylesi genel yargılarda bulunurken ,insan dünyasının ve onun ruhsal yaşamının renkliligini unutma tehlikesine düşeriz.Büyükleri kitlenin hedef ve ideallerine tümüyle yabancı özellik ve işlerden kaynaklandığı hâlde çağdaşlarının takdirini kazanmış başı insanlar vardır.Bu büyük insanları takdir edenlerin yalnızca bir azınlık oluşturduğuna,çoğunluğun bunların farkında bile olmadığına inanma eğilimine kolayca kapılırız.Ancak bu insanların düşünceleri ile eylemleri arasındaki uyuşmazlıklar ve arzuların çeşitliliği yüzünden,o kadar da basit olmasa gerek.