Ercan
@Ercn89
Şu anda okuduğu kitap
İnsanları yalan söyledikleri zaman dinlemeyi severim,olmak istedikleri, olamadıkları kişiyi anlatırlar.
"yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
Hakan Günday “Az”
"Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? haklısın,belki de çok az..
o zaman şöyle demeliyim;seni az tanıyorum.. az..
sen de farketin mi? az dediğin küçücük bir kelime,sadece a ve z. Sadece iki harf. ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce
kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında,biri başlangıç, diğeri son.
Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar,yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler,
senin ve benim gibi.."
Selam sana ey yılları heba olan genç!
İstikbalim gitti diye yaslanma sakın!
İstikbalin değil ruhun Tanrı'ya yakın!
O yalancı istikbale bir perde indir!
'Gerçek yarın' unutma ki bir gün senindir! 
Hüseyin Nihâl Atsız
Hüseyin Nihâl Atsız