“Bir Doğu masalı Tanrı’nın gülü beyaz yarattığını ama goncanın hafifçe açtığı sırada Adem’in bakışlarıyla karşılaşınca hafifçe utanıp pembeleştiğini anlatır.Onlara duyduğumuz derin saygıdan dolayı genç kızlar ve çiçekler karşısında dili tutulanlardanız.”
“Canım düşünmeyin bunu,hiç aklınıza getirmeyin böyle şeyleri!Hem gülünç olmak da ne demek?Gülünç olan yada gülünç olduğunu sanan az insan mı var?Zaten zamanımızda yetenekli insanların hemen hepsi gülünç görünme korkusunun tedirginliği içindedir.Delilik gibi bir şey bu...”
Sık sık kendi kendime”İnsan zekasının her şeye kadir olduğuna inandığım zaman mı daha haklıydım,yoksa gelişme yeteniğimi yitirip insan aklının kudret ve öneminden kuşku duymaya başladığım şimdi mi?diye sorarım.”