İyi ki bu kitap ile tanışmışım diyorum kendime. Öyle güzel öyle ferahlatıcı ki. Yazarın diline hayran kaldığımı itiraf etmek istiyorum. Çocuklar baharın kokusunu, çiçeklerin kokusunu soludukça sanki benim burnumun ucuna geldi de bende o kokuyu alabildim. Kitabın gidişatı beni şaşırttı cidden. Arka kapağını veya yorumlarını büyük bir dikkatle incelemediğim için karşılaştığım olaylar bazen üzdü bazen de sevindirdi. Mary ve Colin yaşama dair yeni bir şeyler öğrendikçe hem onlar adına mutlu oldum hem de kendi adıma. Çünkü okuduğum şeyleri kendime aktarmamak imkansız. Bahçeye koşup çiçek yetiştirme isteğinin gelmemesi çok zor. Bunu da dediğim gibi yazarın anlatımı sağlıyor. Betimlemeler tam yerinde olduğu için sıkılmadan gözünüzde canlandırmak çok kolay. Umarım bir gün herkes Gizli Bahçe'yi keşfeder. Hem kitap olan Gizli Bahçe'yi hem de gerçek olanı.