Aygül Erinsel Çetin
@Erinsel
Muhasebeciye benzemeyen bir beynelmilel muhasebeci.
Çift dilli bir okur. Türkçe ve İngilizce
Anadolu Cadıları - Tomris yazarı.
Bol kitap okur.
Bol kahve içer.
İngiltere'de yaşar.
Anadolu Cadıları - Tomris yazarı.
Bol kitap okur.
Bol kahve içer.
İngiltere'de yaşar.Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·272 syf.·
Beğendi
·2023 59. kitabı
Çok beğendim çok...
Troya savaşını bir de bu açıdan okuyun.
Yüce Akhilleus. Zeki Akhilleus, ışıl ışıl Akhilleus, tanrılara benzeyen Akhilleus... Övgü dolu sıfatlar nasıl da üst üste yığılıyor. Biz ondan bahsederken bu isimlerin hiçbirini kullanmazdık. "Kasap" derdik biz ona.
İtiraf ediyorum. Kolay bir okuma değildi. Ama bir şekilde beni yakaladı. Derin...
"Kozmosa çıkıyoruz, her şeye hazırız: Yalnızlığa, zorluğa, tükenişe, ölüme hazırız. Alçakgönüllülükten söylemeye dilimiz varmıyor ama, kendimize hayran hayran baktığımız oluyor. Ama çok, çok yazık! Birazcık yakından baktığımızda bütün o şevkin aslında düzmece olduğunu görüyoruz. Aslında kozmosu ele geçirmek değil istediğimiz, yalnızca Yer'in sınırlarını kozmosun sınırlarına dek genişletmek. Filanca gezegen bizim gözümüzde Büyük Sahra gibi kıraç, öteki Kuzey Kutbu gibi buz tutmuş, başkası Amazon Havzası kadar bereketli olsa da.
Kutsal Bağlantı'nın Savaşçıları sayıyoruz kendimizi. Bu da bir başka yalan! Yalnızca İnsan'ı arıyoruz biz, başka dünyalara gereksinimimiz yok. Ayna gerek bize. Başka dünyaları ne yapacağımızı da bilmiyoruz. Tek bir dünya, kendi dünyamız yetiyor bize. Ama olduğu gibi de kabul edemiyoruz onu. Kendi dünyamızın ülküsel bir imgesi peşinde koşup duruyoruz hep. Bizimkinden üstün bir gezegen, üstün bir uygarlık arıyoruz, ama kendi geçmişimizin prototipi üzerinde gelişmiş olsun istiyoruz. Ve aynı zamanda yüz yüze gelmek istemediğimiz, kendimizi sakınmaya çalıştığımız bir şey var içimizde. Ama o hep içimizde kalıyor, çünkü Yer'den yola çıkarken bir ilk günahsızlık durumunda değiliz. Gerçeklikte nasılsak buraya öyle geliyoruz, sayfa çevrilip de gözlerimizin önüne serilince gerçeklik - kendi gerçekliğimizin sessizce geçiştirmeyi yeğlediğimiz yanı yani - artık sevmiyoruz onu."
"Benim de bir tanrım var, çok emek verdim ona, günler günler düşündüm üstünde, eksiğini gediğini bilirim, üstelik kusurlarını da severim. Kimseye caka satmaz, güçlünün yanında durmaz, yüksek sesle konuşmaz, korku dağıtmaz, güleçtir yüzü ve sabah, ilk o uyanır benim için... Çok çabaladım o tanrıyı doğurmak için. Bana hiçbir vaadi yok, ne güzel. Yarın demez, ötelemez beni... Sorgulamaz, yargılamaz; yalnızlığımı bilir ve benim için susar. Biliyorum 'Herkesin kendi tanrısı var/Sen ölünce ölüyor o da' Baş harfi hep küçük yazılır tanrımın!"
Enver Aysever ilk defa okuyorum.
Kitabın içindeki denemelerinden birinde yazdığı gibi "Bir de alınıp, daha sonra okunmak üzere kenara konmuş olanlar vardır. Onlar için şahane bir kum saati işler. Zamanı vardır her kitabın."
Bugünmüş #kişiseldirenişkitabı nın zamanı.
Mahallenin biraz huysuz, aykırı, isyankar ama sevgi dolu kişisi bana göre. Sıra diğerlerinde...
