kat
@Esme92
you should know;ll be there for you
Hukuk Fakültesi
Türkiye
36 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
George orwell ın yazdığı bu kitap stalin rejimine karşı çok sert bir tepki oluşturur.Kitabın daha öncelerde yapılmış iki çevirisi daha vardır.Biri, Hayvanlar Çiftliği adıyla İnkılap'tan yayımlanmış. Atlamalar, yanlışlar ve Türkçe bozukluklanıyla dolu olan bu çeviri, eleştirilmeyi bile hak etmiyor. Yıllar önce, 1954'te Maarif Vekaleti'nin Dünya Edebiyatından Tercümeler dizisinden yayımlanmış olan Hayvan Çiftliği'nin çevirisi ise Halide Edib Adıvar imzası taşıyor. Ateşten Gomlek in, Vurun Kahpeye'nin, Sinekli Bakkal'ın yazarının akıcı kalemiyle çevrilmiş.
Halide Edib de, çeviriye yazdığ önsözde, kitabın son sahnesinin üzerinde duruyor ve Orwell'in yansız yaklaşımını vurguluyor
"Orwell, bilerek bilmeyerek, herhangi bir idarenin, nizam ve kanundan ayrılınca nasıl bir afete yakalanacağını resmetmiştir. Bilhassa, çiftlik memurlarının hayvanların yem saatini unuttukları gün ihtilalin patlaması, üzerinde düşünülecek bir noktadır. İkinci bariz nokta ise, Orwellin, bir taraftan komünist rejimin kudretli bir karikatürünü çizerken, diğer taraftan bunu, komünist olmayan rejimlerin bir propagandası haline sokmamış olmasidir. Son sahne en kudreti parçasıdır.(...)İki tarafın başındakilerin de müşterek iptilalara za'fara[zaaf] ve reziletlere müptela oldukları aşikardır O kadar ki, bunları, çiftlik avlusundan gözetleyen sürü, hangisinin hangi rejimi temsil ettiğini dahi fark edemiyor (...) iki taraf da kudretini, kendi kafa ve kuvvetinden ziyade, korumak veya kapmak istedikleri yavrulara borçludur. Fakat yavrular kendi kuvvetlerinden haberdar değildirler..."
Kendi yazgısını elinde tutamayan, kendini yönetenleri sorgulamayı aklından bile geçirmeyen araba beygiri Boxer, "kendi kuvvetlerinden haberdar olmayan yavrular"ın en çarpıcı örneğidir. "Daha erken kalkacağım, daha çok
Reklam
Deidameia, kadınları benim için dans ettiğinde ne düşünmüştü acaba? Gerçekten de Akhilleus'u tanımayacağımı zannetmişti? Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu
SPOILER!!!
"Üzgünüm, Melany," dedi Descartes. "Seni koruyamadım." Dudakları hala dudaklarımdaydı. "Üzülme," dedim.
Ölümüm, onlar için en iyi şey olacaktı. Kötülük doğana kadar onları bir daha bulmayacaktı. Ben de diğer Nemesis askerleri gibi, bir amaç uğruna, onurumla ölmüş olacaktım. Descartes'in gözlerinin içine baktım. "Ruhum gölgelerin arasından parlayacak ve bu.." Devamını o getirdi. "..yaşayan her kötü şeyin sonu olacak." Göz ucuyla diğerlerine baktıktan sonra son bir kez daha kardeşime baktım. Onun sağ gözünden bir damla yaş düşerken, benim sol gözümden bir damla yaş düşmüştü. Gerçekten de birbirimizi tamamlıyorduk. Gözlerim kendiliğinden kapan- dığında ve ateşin kızıllığının yerini karanlık aldığında fısıldadım. "Onları koru."
ZweigEdebiyat
Kitabi beğendim;Stefan Zweig'in betimlemelerini,yazılarını ve kitabın beni alıp götürmesisini çok seviyorum.İnsanların çoğu sınırlı bir hayal gücüne sahiptir. Duyumlarını uyaracak ölçüde yakınlarında gerçekleşmeyen bir olaya ilgi göstermek pek içlerinden gelmez; ama aynı şey gözlerinin önünde, doğ- rudan duygularına dokunma mesafesinde gerçekleşirse, bu olay önemsiz bile olsa, hemen aşırı bir duyarlık gösterirler.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma