Kıtaba başladigim dakikalarda karakterlerin bir çoğuna çokça saydirdim. Okumaya başlayalı dakikalar geçmesine rağmen 100 lere yaklastığimi farkettim. Ve inanin kitabi okurken ben kendimi kaybettim..
Duygular arasindaki geçis, kurgudan bir o kadar uzak ve gerçekten çok farkli. Soru işaretlerinden ziyade merak duygusu çogunluklu. Merak ediyorsunuz ama aklınizda bir soru işareti kalmiyor. Kitavi bir sure once rafa kaldirmiştim. Sonrasinda bir arkadaşımın konusunu sormasiyla duraksadim. Şaka gibiydi ama kitabi neredeyse unutuyormuşum. DELİ unutulacak bir kitap degil..
Sayfa sayisına asla aldırış etmeden, akşamina kalmadan tekrar okumaya başladim.
Hafızamin her bir koşesine saçilmiş parca parca bolumler tekrar tekrar bir araya gelip dirildiler gozümde. Mutluydum, çunku bu kitap beni mutlu ediyordu. Okuyacaksaniz DELI'yi okuyun. Sonra DELİ KIZ'ı okuyun. Yazar guzel yazıyor arkadaslar PERVANEYİ okuyun. Okuyacaksaniz ilk bunları okuyun. Kitap yorumlarınizı en cok ben bekliyor olucagim..