Yokuşun dibinden bir tavşan kalktı
Sırtı alaçakır
Karnı sütbeyaz
Garip, ikicanlı, bir dağ tavşanı
Yüreği ağzında öyle zavallı
Tövbeye getirir insanı
Tenhaydı, tenhaydı vakitler
Kusursuz, çırılçıplak bir şafaktı
Ve giysileri içindeki insanlar
Sallanarak dolaşırlar çakıllı yolda
Gökyüzü tepelerinde öylesine büyük
Uzaktaki tepelerden
Daha uzaktaki tepelere dek uzanan...