Kendileri için bir yaşama nedeni olan düşünceler ya da düşler uğrunda ölüme giden insanlar görüyorum.
Bu kişiler o zaman en değerli şeylerinden, yaşamlarından vazgeçiyorlardı..
Derler ki zaman her şeyi iyi edermiş,
zamanla her şey unutulur gidermiş,
bir de bana sor. O gözyaşları ve kahkahalar,
bugün hâlâ canımı yakar, yüreğimi dağlar!