D-key
@Evrst
25 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
YELENA ANDREYEVNA: Ah, hem üşeniyorum hem de canım sıkılıyor! Herkes sövüp duruyor kocama, acıyarak bakıyorlar bana. Zavallı kadın, yaşlı bir kocası var! Bana gösterilen bu yakınlığın nedenini nasıl da anlıyorum! Az önce ne
diyordu Astrov: Ormanları düşüncesizce mahvediyorsunuz ve çok geçmeden yeryüzünde hiçbir şey kalmayacak.
Tıpkı bunun gibi, insanları da düşüncesizce mahvediyorsunuz ve sayenizde çok geçmeden yeryüzünde ne
sadakat, ne iffet, ne de özveri kalacak. Sizin olmayan bir kadına neden ilgisiz kalamıyorsunuz? Çünkü hepinizin içinde bir yıkma, yok etme şeytanı var.
Ne ormanlara, ne kuşlara, ne kadınlara, ne de birbirinize acıyorsunuz...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
VANYA: ...İzin ver de dostum, sobalarımızda odun yakmaya ve
ambarlarımızı keresteyle inşa etmeye devam edelim.
ASTROV: Sobanda turba yakabilir, ambarı da taşla inşa edebilirsin. Hadi, gereksinim nedeniyle ağaç kesilmesini
anlayalım, fakat bütün bir ormanın toptan yok edilmesine ne demeli? Rusya’nın ormanları balta darbeleriyle çatırdıyor, milyarlarca ağaç mahvediliyor; hayvanların, kuşların barınakları boşalıyor, ırmakların suları çekiliyor, kuruyorlar; olağanüstü güzel manzaralar geri dönmemecesine yitip gidiyor; bütün bunların tek nedeni, tembel insanoğlunun yere eğilip de yakacağını almayı akıl etmemesi.
(Yelena Andreyevna’ya.)
Öyle değil mi hanımefendi? Bu güzelliği sobada yakmak, yaratamadığımız şeyi yok etmek için mantıksız bir barbar olmak gerek. Kendisine verilen şeyi çoğaltması için mantıkla, yaratıcı güçle donatılmıştır insan, ama bugüne kadar hep yaratacağına yok etti. Ormanlar gitgide tükeniyor, ırmaklar kuruyor, av hayvanlarının kökü kurudu, iklim bozuldu, yeryüzü günden güne yoksullaşıyor, çirkinleşiyor.
(Vanya'ya)
Tabii dudak büküyorsun, ciddi gelmiyor sana söylediklerim... Belki, belki gerçekten de garip bir yan var bunda, ama kesilmekten kurtardığım köy ormanlarının yakınından geçerken, ya da kendi ellerimle yetiştirdiğim genç bir fidanlığın hışırdadığını işittiğimde, iklimin biraz da bizim irademize bağlı olduğunu ve eğer insanoğlu bin yıl sonra mutlu olacaksa, bunda benim de biraz payım olacağını biliyorum. Bir kayın fidanı dikip de nasıl yeşerdiğini, rüzgârda nasıl salındığını gördüğümde, içim gururla doluyor ve ben... gitmeliyim... Tüm bunlar eninde sonunda tuhaflık herhalde. Hepinizi selamlamakla şeref duyarım!
Puan vermedi·74 syf.·
Beğendi
·13 saatte okudu
·Okunma: 15 Haziran 2020 00:16
·2020 21. kitabı
Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar.
