Merve
@Ewige
Şu anda okuduğu kitap
"bir aile sahibi olmak" ve erkeklik
"bir aile sahibi olmak" ve onu geçindirmeyi başarmak bizatihi kendine ait bir "iktidar alanı"na sahip olmak anlamına geliyor. bunu başaran her erkeğin artık kendine ait otoritesini tesis edebileceği "kendi cenneti" oluşuyor. bu konum, onun başarılı bir erkek olduğunu herkese kanıtlıyor. özellikle dış dünyadaki başarısızlıkların erkekliği "kriz" e soktuğu zamanlarda bu başarı, erkeklik inşa stratejileri açısından, daha da stratejik hale geliyor.
babadan oğula devredilmeyen erkeklik
erkek üstünlüğüne dayalı modern cinsiyet rejimleri hiçbir zorunlu, kendiliğinden kendiliğinden gerçekleşecek iktidar mekanizmasına sahip olmadan, kırılgan ve tekinsiz eril iktidar inşa stratejileri ve pratiklerine bağımlı hale geliyor. sürekli akışkan ve kırılgan "erkeklik deneyimleri"nin erkekten erkeğe aktarılması ve öğrenilmesi için sürekli yeni deneyimlerin ve pratiklerin icat edilmesi gerekiyor. özellikle mülkiyet-miras dışı kalmış, orta alt sınıf mülksüz erkekler açısından erkekliği kuran "başarı" hazır olarak babadan devralınacak bir miras değil: genç erkeğin bizat kendi çabası ve başarısı sonunda kazanılacak bir şey haline gelmiş durumda.
"geleneksel" den "modern"e:
geçimden tek başına sorumlu hale gelen erkek, otoritesini babasından değil, modern bir toplumun modern piyasa ilişkileri içinde kazandığı paradan alıyor ve buna dayanarak yeni bir erkeklik tarzı inşa ediyor.
bu tarihsel dönüşüm, baba otoritesine tabi erkeklerin geleneksel ataerkillik dünyasından kopuşu ve bir tür "babanın öldürülmesi" sembolizmini doğuran bir gelişmeyi tetikleyerek babadan oğula geçecek olan "eril" değerleri sorunlu hale getirmiştir.
baba olmak
baba olmak yasanın gözünde çocuklarına bakmakla ve eğitmekle yükümlü vatandaş, yani "velayet ve vesayet sahibi" erkek demek. yani babalık sorumluluk olduğu kadar aynı zamanda çocukların (ve dolayısıyla onu doğuran kadının) üzerindeki haklarla da tanımlanan bir sosyal/hukuki konum. kısaca babalık, aile, piyasa ve devlet (kamu) arasındaki ilişkiler ile şekillenen ve bütün bu alanları birbirine bağlayan; ailede "geçim sağlayan", piyasada "çalışan" ve devletin karşısında "aile reisi" olarak konumlanan bir toplumsal pratik, bir "dolayım" konumu.
%35 (121/342 syf.)
