Mesafelerin hiç bir önemi yok.
İnsan kalbindekini hep sever, hep özler...
Reklam
Açıkça söylemek gerekirse...
Çevremdeki insanlara rağmen yalnızca yalnızım.
Çünkü ben en çok kendimle baş başa kaldığımda rahatça ağlayabildim.
Bir kuş olsam, konsam göğsüne, öpebilsem boynundan, inan bir daha asla uçmak istemezdim ben.
"Sevgiyi hak etmeyen insanların el üstünde tutulup, kıymetli insanların hak ettikleri sevgiyi yaşamamaları çok büyük bir haksızlık, değil mi?"
Hasretinden Prangalar Eskittim
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara,kahramanlara.
Seni,anlatabilmek seni,
Namussuza,halden bilmez,
Kahpe yalana.
Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur,kuş uyur,zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya... Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana,
Bir bu yana...
Seni,bağıra bilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok ,apansız inan akşamdan ,
Bir kadeh,bir cigara ,dalıp gidene,
Seni,anlatabilsem seni...
Yokluğun,Cehennemin öbür adıdır Üşüyorum,kapama gözlerini...
