Puan vermedi·100 syf.·
2020 266. kitabı
Sadece yaptıklarımızla değil ; bazen hatta çoğu zaman yapmadıklarımızla söndürürüz karşımızdakinin hayat ışığını, soldururuz açması için emek harcadığı ; içinden hayatta kalmak için verdiği mücadelede gizlice suladığı çiçeklerini...
Sonra bir bakarız bir gün o etrafımızda cıvıldayan neşe saçan insandan geriye hiç bir şey kalmamış... gözündeki canlılık ,yüzündeki kırmızılık, hareketlerinde ki ahenk içindeki çocuk kaybolmuş...
Dostoyevski bu hikayesi isminden de anlaşılacağı üzere bir insanın çok kısa bir sürede nasıl kuru bir cesede dönebileceğinin en güzel örneklerinden biri...
İyi okumalar dilerim sevgili 1k sakinleri...
Reklam
UyanışEdebiyat
Puan vermedi·272 syf.·
2020 272. kitabı
Necip Fazıl için ne söylesem eksik kalacak sanki...
Okuduğum her bir eserinde katlanarak devam eden bir hayranlık...
O ve Ben . Hayatının O’ndan öncesi ve O’ndan sonrası. Baktığımızda O dediği Abdülhakim Arvasi hazretleri ama Allah ‘ a ve kendi uyanışına nispet ediliyor.
Aslında üstadın her okuduğum cümlesinde ki beni yoruşuna da hayranım. zira bilmediğim öyle güzel kelime kullanımları çıkıyor ki karşıma eserlerinde sözlükten bulup yanına not düşmek adeta onu çözmek anlamak gibi ayrı bir lezzet güzellik katıyor okuyuşlarıma.
Hayatına dair bilmediğim (ruhsal çözümlemelere bolca yer vermiş eserinde) bir çok meseleyi bu kitabıyla öğrendim diyebilirim...Bu kitabıyla beraber merak ettiğim “bir adam yaratmak, mümin ile kafir, cinnet mustatili, reis bey “ gibi diğer eserleri için de kapılar aralanmış oldu bana...
“Bir adam yaratmak” isimli eserinin Ahmet Mekin tarafından canlandırılmış filmi mevcut... yine Üstadın eserinden uyarlanmış Reis bey filmi de izlenmeye değer...izlemek isteyen olur belki diye söylemeden geçemedim...
Şimdiden iyi seyirler faydalı okumalar dilerim...
Ne zarifsin ZarifoğluEdebiyat
Puan vermedi·87 syf.·
2020 271. kitabı
Çok sıcak çok samimi yürekdede ismi değil mi ???
Okulda bir öğretmen arkadaşım hocam sen bu kitabı seversin bence okumalısın diyerek elime tutuşturdu...! Gerçekten de sevdim...
Hiç bakmayın öyle çocuk kitabı gibi göründüğüne bizi bize anlatıyor sevgili Zarifoğlu. İçinde yazarımızın zarif anlatımı karşılıyor bizleri . biraz masalımsı... Hiç aklımızda yokken Rabbim düşürüyor işte nasibimize...Ben serçe kuş kitabını çok merak ederken Zarifoğlunun bu kitabı düştü nasibime ve kendimi okurken buldum. Şimdi sıra inşAllah serçe kuş ta.
Sevgili 1k hepinize bol istifadeli okumalar dilerim...
Dermân arardım derdime...1000Kitap
Puan vermedi·254 syf.·
2020 262. kitabı
İnsan tatmadığı bir duygunun varlığını bilmez haliyle yokluğunu da hissetmez ya hani üniversite son sınıfa kadar hakiki anlamda muhabbetin ne olduğunu hiç bilmiyormuşum sanırım...arkadaş ortamlarımızda günlük rutin sohbetlerimizin yanısıra Allah kelamı da konuşulmasına rağmen ruhuma hiç tesir etmez içimdeki boşluğu gidermezdi. Rabbim son sınıfta tanıştığım bir kaç arkadaş vesilesiyle O’na ulaştıracak ,mahiyetini idrak ettirtecek ortamlar nasip etti. Her güzel nimet bir gün sonlanıyor tabii...mesleğe başladıktan sonra bir daha o muhabbet ruhunu hiç bir yerde bulmadım.
Şuan neredeyse hepimizin hasretini çektiği sahiciliği, içten kopan bir çift kelamı arar olduğumuz aşikar...
İşte Kemal Sayar’la Sadettin Ökten’in radyo programlarındaki muhabbetlerinin yazıya dökülmüş hali olan ilk kitap “dünyaya geldim gitmeye” ile ikincisi olan “Aşk ile anı seyretmek “ o zamanların tadını hissettirdi bana. Dertlerimi, insanlığın dertlerini problemlerini konuşmaları, çözüm yolları göstermeleri ve cümlelerinin sonlarının bir şekilde Hakk ‘la buluşuyor olması daha çok çekti sohbetlerine beni. Sanki bende o muhabbetin bir parçasıyım da sessizce bir köşede dinliyormuşum gibi...
Bilimsel konulardan tutun da edebiyata, tarihe, şiire ,psikolojiye , aile ilişkilerine kadar her türlü alanda bir sohbet ahengi içinde buluyor insan kendini.
İlk kitap “dünyaya geldim gitmeye” daha çok etkilemişti beni “aşk ile anı seyretmek” kitabına nazaran. Belki de ben kitabın hakkını veremedim. Yine de beni biraz olsun içinde bulunduğum ruh halinden uzaklaştırdığı doğrudur. Keyifli okumalar dilerim...
Puan vermedi·187 syf.·
2020 263. kitabı
Selamun aleyküm sevgili okurlar...
İtiraf etmeliyim ki kitaba başlamadan önce kitap hakkında hiç böyle bir içerikle karşılaşacağımı düşünmemiştim. Ben daha kasvetli daha bunaltıcı yer yer sıkıcı bir anlatım ve içerik bekliyordum öyle olmadı. Aksine okurken yüzüme muzur bir gülümsemenin yerleştiği, büyükannenin diyaloglarının geçtiği bölümler eğlenceliydi bile.
Dostoyevski deyince insanın aklına keder, acı, karamsarlık temaları geliyor daha çok. Bu kitabına farklı bir tema daha eklemiş. Ben sevdim. Yine de Kumara dair hiç bilgim olmadığı için kumar terimlerinin ve oyunların nasıl oynandığına dair bölümleri çok ta anlamadım ve biraz da sıkıldım. Zaten hep ürkütmüştür bu kavramlar beni.
Kitabın konusuna baktığımızda ise ;
daha ilk sayfalarda kitap baş rolümüz Aleksey İvaneviç’in ( kumarbaz) bir generalin yanında öğretmenlik yaptığını ve o generalin üvey kızı Polina ya aşık olduğunu görüyoruz. Daha sonra olaylar farklı mecralar ve boyutlarla devam ediyor...
Yine kitapta Dostoyevski bize sözde soylu, zengin insanların diğer insanlara nasıl davrandığını, kendi içlerinde dahi nasıl çirkin sahte çıkarçı bir zihniyetle ilişkiler sürdürdüğünü açıkça gösteriyor.
Bir de miras konusuna değinmiş Dostoyevski.
Kitabı okurken neredeyse yarısına kadar olaylar sakin bir şekilde akıp gitti ortada pek olay da yoktu aslında. Hikayenin yoğun olan asıl kısmı kitabın yarısından sonra büyükannenin dahil olmasıyla başlıyor.
Benim bu kitaptaki favori karakterim büyükanneydi. Tabi o da kumarda şekilden şekle girdi ama o yaşına rağmen en aklı başında karakter o gibiydi sanki. Kitapta oldukça beğendiğim bir alıntı oldu onu şuraya eklemek istiyorum...
#80044520
Bu arada kitaptan “zero” nun kasanın kazanması gibi bir anlama geldiğini öğrendim. Aslında kumarda her zaman kazanacak olanın kim
