Yalnızca bir suçlu aramamız, insanın kendisinin insanlığa karşı işlenen bir suçtan yana olabileceğini görmemizi engeller. Bu tutum durmadan gaddarlık üretir, gerilemesini sağlayamaz.
Eğer bugün tüm dünyada azınlıklar ve diğer mağdur grupların üyeleri lanetleniyor, hatta öldürülüyorsa, bu milliyetçiliğin sevgiyle, hatta kendi ulusuna duyulan sevgiyle bile ilişkisi yoktur. Bu tutum sadece kimlik kaybından ve insanın kendine ettiği ihanetin bilincine varmamak inçin ihtiyaç duyduğu şiddetten beslenir.
Tüm liderlerin iktidarı daha iyi bir yaşam vaadine dayanmaz, aksine, onlara iktidar olanağı tanımamızın nedeni, bizi sevgi ve nefret arasındaki çelişkiden, içimizdeki çekişmeden kurtarmalarıdır. Bize öldürebileceğimiz, üstelik bunu yaptığımız in kendimizi sevebileceğimiz düşmanlar sunarlar.