Balkonda yıldızları izlerken bu alıntıya denk geldim. Şu koca evren içinde ne kadar da küçük, aciz bir varlığım diye düşünüyordum. Kendi varlığımı ve dertlerimi ne kadar da büyütüyorum gözümde. Oysaki bir noktadan ibaretim şu koca kainatta.
Tesadüfün bu koca evrende bir noktadan bir noktaya ulaşması ve insanınca sadece bir nokta olması bu evrende ve de dertlerin içinde bu denli yok olmasına bir nebze yarar sağlamak ne mutlu.