Eşdeğeriyle Yan/ Cemal Süreya
Eşdeğeriyle yan yana yürürken
Cehennem sokağında birey olmak,
Ve en inceldikten sonra
İlkel sözcüklerle konuşmak seninle.
Saat beş nalburları pencerelerden
Madeni paralar gösteriyorlar,
Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.
Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
Megan neden bu şekilde olması gerektiğini, neden
tek bir hayat seçmek zorunda olduğunu merak ediyordu. Neden bir tane “biz” olması, bütün varlığımızı tek bir hayatın oluşturması gerekiyordu ki? Neden birden fazla kimliğimiz olamıyordu? Ve neden bir başkasını yaratmak için bir hayatı yok etmek zorunda kalıyorduk? Hepimiz içimizdeki Rönesans erkeğinin veya kadınının varlığını, tek farkımızın kozmetik olduğunu iddia ediyorduk. Gerçekte hepimiz o ruhu bastırmak, kendimizi çoğunluğa uydurmak, kendimizi tek ama tek bir şeyle tanımlamak için elimizden geleni yapıyorduk.
Bir yapıt, açık, kesin ve belirli bir düşünceyi içermelidir. Belirli bir amaç olmadan yola çıkarsanız, ya yolunuzu şaşırırsınız, ya da yeteneğiniz, yok eder sizi.