Ne güzel bir anlatım, betimleme... Dostoyevski’nin kalemini övmeme gerek yok, sadece bir kere daha hayran oldum ve bu kadar geç bu şaheseri okuduğum için utandım.
‘’Kendinizden utanmayın, hepsinin başı bu!” derken nerdeyse içimi okudunuz. Bir toplulukta herkesin beni soytarı olarak gördüğü duygusuna kapılıyorum her zaman. O zaman, “ Pekala öyleyse ben de soytarılık edeyim, ” diyorum, “ vız gelir hakkımda düşündükleriniz... Çünkü sizler benden daha aşağılıksınız!“ Bunun için soytarıyım; utancımdan soytarıyım, yüce Staretz... Vesvese, kuru gürültü benimki... Herhangi bir yerde en sevimli, en akıllı adam olarak karşılanacağıma emin olsam, ah Tanrım, ne iyi bir insan olabilirdim ben!