Eylül

Eylül
@Eylulcvik
Özlemişler de sanki birbirlerini, birbirini çok özlemiş iki insanın sevecenliği vardı üstlerinde; ayrı geçen zamanda bütün kavgalarını unutmuş, her şeyi affetmiş, insan etinin ağırlığından sıyrılmış, yüreği hafiflemiş iki insan gibi oturuyorlardı karşımda
Hayatım hep bir yol aramakla, sonra bir yol bulduğumu sanmakla geçiyor
Silmeye çalışmak insanüstü bir eylemdi ve hayat, bir virgülü silmek gibi imla yanlışını kabul etmiyordu
Alışmak böyle bir şeydi galiba, bir kez ruhuna girince bütün bedenini esir alıyordu. Her canlının ihtiyaç duyduğu bir şeydi alışmak
Binalar da insanlar gibiydi, onların da bir ruhu vardı. İnsanlar binalara, mekânlara bir ruh katar, yaşanmışlıklar o ruhu dışa vurur, oradan sokağa yayılır ve o ruh kentin bir parçası haline gelirdi.