Eyyüp Taş
@Eyypio
Şu anda okuduğu kitaplar
İrade mi İhtiras mıAlıntı
Puan vermedi
Dostoyevski'in Kumarbaz adlı eserinde okuyuculara sorduğu sorulardan biri: “İraden mi seni sürer, yoksa ihtirasların mı?”
Kendi payıma cevabım şudur:
Beni ihtiraslarım esir almadı.
Lakin iradem de her daim hükümran değildi.
Ben savrulanlardan olmadım; daha ziyade yüklenip susanlardan olmuşumdur.
Zira hayat, manayı geciktirdiğinde insan iradesini yitirmez, sadece fazlaca yorulur.
İhtiraslarım kulaklarımı sağır edecek, akli dengelerimi kullandırtmayacak kadar gürültü etmedi. Ne kumar masasında belirdi, ne de haz peşinde.
Daha çok gecenin tenha vaktinde,
çokça tefekkür ederken, “biraz daha sabredeyim” derken çıkageldi karşıma. Anladım ki mesele heves değil. Mesele, mana zayıfladığında hiçliğe karşı diri kalma çabasıdır. Ben irademle mağlup olmadım belki ama ona da tek başına taşıyamayacağı kadar mesuliyet yükledim.
Belki de asıl sual şudur:
İrade niçin susar? Çünkü konuşacak bir mana bulamaz bazen. Dostoyevski’nin kahramanı masada kaybeder. Ben hayatta gecikirim. Lakin bu bir zaaf değil;
aceleye gelmeyen bir varoluşun izidir.
Sevgililerimle...
Reklam
AdaletDüşünce
Vaktiyle bir adam, Müslüman mezarlığına ölü bir köpek gömer.
Bunu görenler hayrete düşer ve durumu dönemin Kadısı’na şikâyet ederler.
Kadı, adamı huzuruna çağırır ve sorar:
“Bu yaptığının sebebi nedir?”
Adam sükûnetle cevap verir:
“Doğrudur, bunu ben yaptım. Çünkü köpek bana böyle vasiyet etmişti. Ben de vasiyetini yerine getirdim.”
Bu cevap Kadı’yı öfkelendirir.
Kaşları çatılır, sesi sertleşir:
“Sen bizim aklımızla alay mı ediyorsun efendi?”
Adam başını kaldırır ve sakince ekler:
“Hayır efendim… Aynı zamanda Kadı’ya da on bin dirhem vermemi vasiyet etti.”
Bu söz üzerine mecliste kısa bir sessizlik olur.
Kadı’nın yüzü bir anda değişir.
Az önceki sertlik yerini yumuşak bir ifadeye bırakır.
Ve şöyle der:
“Rahmetli köpeğin ölümü bizi ziyadesiyle üzdü.”
Orada bulunanlar bu ani değişime hayret eder.
Bakışlar Kadı’ya çevrilir.
Kadı, bu bakışları fark edince kendince bir açıklama yapar:
“Bu durum sizi şaşırtmasın. Bu köpeğin geçmişini araştırdım. Onun, Ashab-ı Kehf’in köpeği Kıtmir’in soyundan geldiğini keşfettim.”
Ardından tarihe kazınacak şu sözü söyler:
“Kadı’yı satın aldığın gün adalet ölür;
Puan vermedi·348 syf.·
Beğendi
·2025 46. kitabı
Diyor ki, hep bir gailesi olur insanın, yetişmesi gereken bir telaşesi. İnsan ki durursa düşeceğinden değil, düşüneceğinden korkar ve hep koşar. Koşar da aklının içinden nereye kaçar? Gece de, gündüz de; Ehrimen de, Hürmüz de senin içinde. Ateşi arayan yanar, buza inanan donar. Ne aradığını bilmeyen tek günlük kelebekler, bildiğine iman edemeyen araftaki cahiller, durmadan kaçar.
Reklam