İnsan ruhu, görüldüğü kadarıyla, ötekinin bakışından uzak, kendi başına kalabileceği alanlara ihtiyaç duyar. Geçirgenlikten yoksun olma gibi bir özelliği vardır. Bütünüyle ışıklandırılması yansımasına ve bir tür ruhsal tükenişe (burnout)yol açacaktır. Sadece makineler şeffaftır. Hayatı hayat yapan kendiliğindenlik, olay doluluk ve özgürlük şeffaflığa izin vermez.
“İnsan özgür doğar; oysa her yerde zincire vurulmuştur. Bazıları kendini başkalarının efendisi sanır ama böyle sanması onlardan daha da köle olmasına engel değildir.“
Bilmediğiniz bir yerlerde, tanımadığınız bir koyunun, bir gülü yemiş ya da yememiş olması evrende çok şeyi değiştirir.
Hiçbir yetişkin insan bunun ne denli önemli olduğunu hiçbir zaman anlayamayacak...