Devletin gücü veya zayıflığı, halkın gelişimi veya geri kalması sadece yöneticinin erdemine ya da kabiliyetsizliğine bağlı değildir. Yönetici nasıl biri olursa olsun iyi veya kötü, kahraman veya zalim her zaman temsil ettiği halkın resmidir. Onun ruhunun yansımasıdır. Yönetici halk kitlelerinin eseridir. Kendi halkı nasılsa, o da daima öyledir. Dolayısıyla, her halkın hak ettiği iktidara ve yöneticilere sahip olduğu öteden beri söylenegelmektedir.
Eski Ahit’e göre: Binlerce yıl boyunca dünyanın en büyük ve en ihtişamlı şehri olan Babil’de Kral Belşassar (Baltazar) büyük bir şölen verir. Kral Belşassar babası Nebukadnssar’ın Kudüs’teki yahudi Tapınağından aldığı altın kâselerin getirilmesini emreder. Şölende bulunan herkes bu kâselerden şarap içip sarhoş halleriyle Tanrı’ya hakaret eder. Ancak ansızın duvarda görünmez bir elin yazdığı alevden bir yazı belirir: Mene, tekel, Peres. Dehşete kapılan Belşassar ülkenin tüm bilgelerini çağırır ancak hiç kimse bu yazının anlamını açıklayamaz. Kraliçenin tavsiyesiyle bilge Daniel çağırılır, yazıyı okur ve şöyle açıklar: “Mene: Tanrı senin krallığının günlerini saydı ve ona son verdi. Tekel: Terazide tartıldın ve eksik bulundun. Peres: Krallığın ikiye bölünerek Medlerle Perslere verildi.” O gece Belşassar öldürülür ve krallığı persler tarafından işgal edilir.
Sayfa 11 - Eski Ahit, “Daniel” ,5:26-28.·Kitabı okudu
Şunu iyi bil ki, Bassanio, işine geldiğinde
Şeytan da Kutsal Kitap’tan örnekler verebilir.
Kendine kutsal tanık bulan kötü bir ruh
Yüzüne gülen alçağın biridir,
Dışı iyi, ama içi çürümüş bir elma gibidir.
Ah şu sahtekârlık ne düzgün görünür dışardan!